Tag Archives: Arkadaşlık

Değersizleşen Değerlerimiz

Bizi biz yapan anne, baba ve çocuk. Tarihimiz boyunca hep beraber yaşamış kenetlenmişiz birbirimize. Hatta ninelerimizle yaşarmışız o dönemlerde. Büyüklerin fikri alınırmış, sonra yola çıkılırmış. Akrabalık bağlarımız bile farklıymış yakın tarihimizde. Küs olsak bile yardımına koşar sonra kaldığımız yerden devam edermişiz, peki şimdi? Bırakın kardeşlerimizi

Asosyal Zombi

Yeni tanıştığın biriyle ne konuşabilirsin? Hele ki bu kişi çalıştığın yerde işe yeni başlamışsa. “Naber, nasılsın?”la başlar ve hızla geleneksel sohbet konularını tüketmeye başlarsın. “Nerede oturuyorsun?” dersin mesela. Sanki muhtarmış gibi. Sonra hemen ulaştırma bakanlığına soyunursun. “Aslında oradan metrobüse binip şurda insen…” vb. diye. Bu

Yeni Arkadaşım

Bazen bir insan giriverir hayatınıza aniden. Belki de gönülsüzdünüz başta ona kapıyı açarken, belki önyargılı, belki de sırf yorgunluktan ve ona ayıracak zamanınız ve enerjiniz olmadığı için neredeyse onu reddecektiniz. Oysa bilemezsiniz ki, hayatta kim neler dikecek bahçenize, kim neler sökecek! İşte bu yüzden her

Bizim Mahalle

Bugün kendimden yazmak istedim az da olsa. Adım Nevzat Can Bilgimöz. 22 Mart 1981 Adana doğumluyum. Fazla önemli birisi sayılmam. Çocukluğum ve gençliğim Adana’nın küçük bir mahallesinde geçti. Çınarlı Mahallesi, diğer adı ile Tenekeli Sokak. Açıkçası biz çocukken hiç kullanmazdık Tenekeli Mahalle ismini. Bizim için

Merhabası Yanında

İnsanlar vardır yarına umutla bakan, insanlar vardır yarını yaşayan, herkes için bir umuttur hayat, yaşananların gölgesinde hep öylesine yaşama isteği, güven ise en önemli odaktır, fotoğraf karesinden öte yarına başka insanlarla göz açmak ve hep öyle olma arzusu biz insanların değer verme yeteneğini; değer verdiğimiz

Teknolojinin Eskittiği Eski Günlerimiz

Cep telefonları, Playstationlar, Bilgisayarlar, Plazmalar ve I-Podlar hayatımızda yoktu. Çünkü bunlara ihtiyaç yoktu. Özleyen özlediğini görmeye gider hoş vakit geçirirdi. Canı oyun oynamak isteyen mahalleye çıkar üç beş arkadaşını toplar, ister futbol oynar, isterse kavga çıkarırdı. Hiç gelmek bilmeyen elektriklerimiz vardı. Eskiden hiçbir şeyimiz yoktu ama paylaşacak çok şeyimiz vardı. Belki benim özlemlerimle sizinkiler de aynıdır.